Mahmoud Rezani (52) vluchtte 18 jaar geleden voor het politieke regime in Iran. In België heeft hij vele watertjes doorzwommen voordat hij bij Levanto terechtkwam. “Dankzij Levanto kan ik overleven.”

“Sinds mijn twaalfde leefde ik in Iran onder een regime dat zowel politieke als religieuze druk uitoefende op zijn burgers. Mijn land is steeds geteisterd door oorlog, maar ik was gelukkig. Op 31-jarige leeftijd had ik een succesvol vissersbedrijf met mijn broer.”

Toch werd het te gevaarlijk voor Mahmoud. Hij vluchtte naar België, al leefde hij in het begin een erg onstabiel leven. “Ik moest veel moeite doen voor een verblijfsvergunning. Deze werd dan ook nog eens constant ingetrokken. Ik sprak niet goed Nederlands, dus werk zoeken was een moeilijke opgave. Ik zat in een vicieuze cirkel.”

Werken om te overleven

Mahmoud bleef doorzetten, vond werk en kwam in Antwerpen terecht. “Ik werkte 18 maanden in een zorgbedrijf in Deurne, toen heb ik een jaar werk gezocht en kwam ik Levanto op het spoor. Ik solliciteerde spontaan voor een job als toezichthouder bij de fietsdienst aan het Centraal station.”

Een erg toffe job die hij met veel passie uitvoert. “Ik werk nu al vier jaar voor Levanto. Ik ben actief bezig en voel me nuttig. Dat is zowel voor mezelf als voor de maatschappij een pluspunt. Ik kan niet terug naar Iran, maar dankzij mijn job sta ik positief in het leven.”

“Als je wil blijven leven moet je actie ondernemen. Ik heb heel mijn leven geknokt en ik voel dat ik heb gewonnen. Ik kan nog een tijdje voor Levanto werken en die tijd zal ik dan ook koesteren.”

Nicolas D'Exelle @APjournalistiek